روزی که باران آمد

بعد از قرنی بلاخره یکی دست بکار شد و به این سینمای از یاد رفته ی کودک یه تلنگری زد گرچه فیلم از لحاظ محتوا ,پرداخت ,فیلمنامه و بازی به گرد کلاه قرمزی و پسرخاله نمیرسید ولی از کلاه قرمزی و سروناز بهتر بود ولی بازم همین که در این تاریکی کسی چراغی روشن کنه جای تشکر داره گویا در بعضی سینماها داره رکورد فروش در سال 91 رو هم میشکنه و این نشون میده مردم به کودکانشون , کودک درونشون و شخصیت دوست داشتنی کلاه قرمزی اهمیت میدن. و اینطور که شنیدم دو روز از فروش فیلمشون در تبریز هم به زلزله زده ها اختصاص دادن بازم دست مریزاد . البته جای خانم معتمد آریا خیلی خالی بود.     ...

چند سال پیش وقتی واسه کنکور درس میخوندم هر جا جمله  یا شعر قشنگی به چشمم میخورد تو یه دفتر یاداشت میکردم و  وقتی خسته میشدم میخوندمشون یه حس خاص داشت اون روزا ، یادش بخیر .  الهی ، اگر فردا گویند چه آوردی ؟ گویم : خداوندا ، از زندان ، موی بالیده و جامه ی شوخگن و عالمی اندوه و خجلت توان آورد . مرا بشوی و خلعت فرست و مپرس                                                 ...

دیشب رفتیم سینما اول که چشمت به پرده سینما افتاد یکم ترسیدی ولی زود برات عادی شد و  با خودت مشغول بازی شدی و من همش داشتم فکر می کردم چرا فیلم به این خوبی فقط ده نفر تماشاچی واقعا چی به سر سینمای ما اومد که نه فیلمی که ارزش دیدن باشه ساخته میشه نه کسی اهمیتی به سینما میده پی نوشت : چون مدتی از این پست میگذره دقیقا نمیدونم فیلم چی بود فکر می کنم فیلم جدایی نادر از سیمین بود

اصفهان زیباتر از همیشه بود گرم و صمیمی و پر شور دختر گلم برای اولین بار اصفهان رو دید بهش خیلی خوش گذشت الان که داشتیم عکساشو می دیدیم  میگفت دده یعنی بریم همونجا . گر چه مسافرتمون دو روزه بود ولی بازم ارزشش رو داشت اما حیف که زاینده رود آب نداشت و  صفای پل خواجو کم شده بود یاد معین افتادم که می خواست بیاد کنار زاینده رود بشینه بخونه البته باید گفت زاینده بی رود  ولی با این همه بازم اصفهان ، اصفهان دیگه